Kotwy stalowe

Siła obciążeniowa wyrywająca działa równolegle do osi kotwy. Wpływ na nośność kotwy ma zarówno głębokość zakotwienia, rozstaw mędzyosiowy kotew, jak i odległość od krawędzi.

Przez głębokość zakotwienia rozumie się odległość między górną krawędzią nośnej części kotwy a dolną krawędzią części rozprężnej, czyli jej zakończeniem. Poprzez zwiększanie głębokości kotwienia zwiększa się również objętość materiału stanowiącego podłoże, dzięki czemu wzrasta nośność mocowania. Zatem żeby przy tym rodzaju obciążenia maksymalnie wykorzystać zdolność roboczą kołka należy bardzo precyzyjnie dobrać względem siebie głębokość kotwienia, średnicę łącznika oraz materiał z którego jest on wykonany.

W przypadku grupy kotew rozstaw międzyosiowy jest o tyle istotny, iż w momencie zmniejszenia odległości między osiami poszczególnych łączników może dojść do sytuacji, gdzie powstanie wspólny dla tej grupy tzw. stożek wyłamania, co z kolei spowoduje zredukowanie nośności poszczególnych kotew. Dlatego najbezpieczniej jest przyjąć jako miarodajny łącznik o najmniejszej nośności.

Odległość od krawędzi materiału stanowi trzeci bardzo istotny czynnik wpływający na nośność kotwy na wyrywanie, ponieważ w pobliżu krawędzi materiału podłoża stożek wyłamania podłoża zostaje z jednej strony odcięty, a tym samym następuje zredukowanie zdolności nośnej samego materiału. Ponadto zbyt małe odstępy od krawędzi oraz rozstawy osi mogą spowodować zniszczenie podłoża już na etapie wiercenia lub montażu kołka.